استراحت حتی از نوع نیمه فعالش هم ظاهراً بر ما حرام است! با این که به قول محمّد صالح اعلا من جزو شخصیتهای مهتابی هستم و با قوت گرفتن تابش ماه، موتورم روشن می شود و بهتر می توانم کار کنم و بنویسم، اما درست از یکشنبه گذشته که.... (!) دیگر صبحها زود بیدار می شوم و شب به هیچ وجه نمی توانم بیدار بمانم! ساعتهای به روزرسانی وبلاگ هم دلیل این مدعاست. مسأله این است که در طول روز هم بازدهی زیادی ندارم. حالا به این وضع اضافه کنید این نکته را که همین امروز نزدیک بود تا تدریس مدنی 8 یکی از واحدهای دانشگاهی هم به عهده ام بیافتد! خداراشکر فعلاً به تعویق افتاد. بدتر از این، پیشنهاد مدیریت گروه.... این یکی بماند برای بعد که با قطعی شدنش توضیح بدهم.

از استراحت پشیمان شدیم! شروع می کنیم! (این دو جمله را به سبک "خان مظفّر زرگنده" بخوانید)

ضمنا... تا وقتی از پایان نامه می نوشتم چقدر رونق داشت این وب!