پس از آن که صفایی فراهانی در آخرین مصاحبه اش از احتمال تعلیق مجدد فوتبال ایران در صورت عدم تصویب یا تغییر اساسنامه مصوب کمیته انتقالی و فیفا در دولت سخن گفته بود و پس از آن که علی آبادی از دیدارش با سعیدلو برای تصویب خارج از نوبت – و احتمالاً ضربتی – اساسنامه در دولت خبر داده بود، دیروز بالاخره اساسنامه جدید فدراسیون در دولت تصویب شد. اگر میخواهید بدانید از نظر حقوقی چه نیازی به تصویب اساسنامه بوده است، پیشنهاد میکنم، ادامه مطلب را بخوانید. البته به نظر من صفایی فراهانی بیش از اندازه قصد داشت تأکید کند «نیازی به تصویب اساسنامه نیست» (مصاحبه با ویژه نامه نوروز 86، مجله شهروند امروز) حال که اساسنامه تصویب شده و قراراست در مهرماه انتخابات برگزار شود. گرچه متن اساسنامه علنی منتشر نشده است – که از این لحظه باید قانوناً منتشر بشود – اما شنیده ها حکایت از آن دارد که بندی در اساسنامه قید شده مبنی بر این که افرادی که از ریاست فدراسیون استعفا داده یا برکنار شده اند، حق کاندیداتوری ندارند. امیدوارم چنین بندی نباشد! چون در همه جای دنیا عرفست که برخی مدیران انتخابی با استعفا و برگزاری انتخابات مجدد تلاش میکنند با انتخاب دوباره، با قدرت بیشتر موانع تحقق ایده های خود را کنار بزنند. یا ممکن است برکنار شوند اما مجمع دوباره آنها را برگزیند و...! و اگر چنین باشد، مشخصاً باید گفت هدف از این بند، حذف افرادی مثل دادکان و مصطفوی بوده است که هر یک مخالفانی دارند! دادکان در برابر علی آبادی و مصطفوی در برابر فراهانی! و شاید این چنین مصالحه ای میان فراهانی و علی آبادی (سازمان) برقرار شده است، که دادکان (جانشین مورد اعتماد فراهانی) و مصطفوی (منتخب سازمان پس از برکناری دادکان) دیگر موضوع مجادله و رقابت نباشند!!! به هرحال... اتفاقاتی که در این زمینه روی داد، عبرتهای خوبی برای ما داشت که از فعالیت سازمانهای غیردولتی درس بیاموزیم، درسهایی برای حقوق بین الملل داشت و درسهایی برای سیاست و سیاست ورزی و مدیریت. و چه جالب، مجید جلالی گفته است: «امروزه سيطره قدرت فوتبال و فيفا از سازمان ملل نيز بيشتر است و به اين فکر کنيد که سازمان ملل، امريکا، اروپا و سازمان هاي بين المللي نتوانستند ما را به زانو در بياورند ولي فيفا موفق به اين کار شد.»

عصر پنجشنبه هم دوره هفتم لیگ برتر آغاز شد. پیکان 4-2 برق شیراز را برد و پرسپولیس در آبادان 3-2 نفت را شکست داد، در اولین تجربه ایرانی افشین قطبی؛ گرچه او دیروز صبح گفته بود دستیارانش درباره ترکیب تیم در این بازی تصمیم خواهند گرفت تا شاید او آرام آرام بر تیم مسلط شود. جمعه هم رقابتها جدی تر می شود و برادران آبی در تهران دیدار مهمی برگزار میکنند که یک سوی آن ناصر حجازی است که گفته می شود با 4-4-2 کلاسیک بازگشته است؛ او که «سرعت» را مهمترین فاکتور فوتبال امروز می داند. در سوی دیگر فیروز کریمی که تهدید کرده اگر مدیرعامل باشگاه تا سه هفته آینده به ایران بازنگردد، تیم را ترک خواهد گفت.

در پست بعدی وبلاگ، خلاصه ای از بررسی موضوع چالش ایران و فیفا از منظر حقوق بین الملل، حقوق ایران و مباحث مربوط به سازمانهای بین المللی را خواهید خواند که به دلیل شرایط خاص (ازجمله توصیف وقایع و نداشتن منابع علمی به دلیل نو بودن موضوع) و نیز سیال بودن میان ورزش، حقوق و سیاست مجال چاپ نیافته است. اینک به مناسبت آغاز لیگ و تصویب اساسنامه جدید، خلاصه ای از آن را تقدیم خواهم کرد.

اما پیش از هر چیز باید این دو پرسش را مطرح کنم که:

با تصویب اساسنامه جدید و بلافاصله آغاز لیگ، آیا از امروز فوتبال ایران و ساختار آن «نو» می شود؟ باید امیدوار بود.

پرسش دیگر این که، اینک در اجرای قانون مربوط – که در مقاله توضیح داده خواهد شد – ما دو اساسنامه داریم، یکی برای فوتبال و یکی برای همه فدراسیونهای ورزشی دیگر! آیا زمان آن نرسیده است که اساسنامه هر یک از فدراسیونها با توجه به وضعیت خاص هر رشته و با در نظر گرفتن معیارهای فدراسیون جهانی مربوط تنظیم شود تا مشکل فوتبال برای ورزشهای دیگر تکرار نشود؟

» چالش ایران – فیفا؛ سازمانهای غیردولتی و صلاحیت تقنینی بین المللی؟