کم تحرّکی ... گرچه بیشتر روز یا در اتاقم که گاهی شبیه سونا می شود پشت درهای بسته مشغول به سامان رساندن امور بین المللی ام! مثل همین چیزهایی که می بینید! البته این «سونا» چندان فایده ندارد! خوراکم هم نسبتاً زیاد شده، سریع و تند و زیاد! اما امروز دیگر مجبور بودم برای رفتن از این طرف اتاق به آن طرف، ورزش کنم! آن هم دوی با مانع! باید از روی کتابها بپرم!

روزنوشت»

وزیر کشور هم رفت! این هشت تا! سه نفر باقی مانده تا... باز هم یک جمله یادگاری داشتیم: «از سال 58 هیچ کاری را خودم انتخاب نکرده ام و تا حالا با ارادۀ خودم بیرون نرفته ام!» ظاهراً تازگیها «برکنار شدن» افتخار شده است! قبلاً «استعفا» افتخارآمیز و معترضانه تلقّی می شد اما بعد از برکناری وزیر نفت، این قاعده تغییر کرده و سخنرانی مراسم تودیع محلّ اعتراض شده است!

http://mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=686048

لیگ ما کاملاً بی نظم بود، آشفته بود، گاه بوی توطئه می داد، بی تدبیری و... حتّی تا آخرین لحظه که سربازان نیروی انتظامی نتوانستند مانع حضور مردم در وسط زمین شوند! برعکس بازی ایران – استرالیا که حتّی بی نظمی اش هم به زیبایی داستان می افزود! فراز و نشیب هایش دلنشین بود...

این یادداشت در حاشیه تحریریه ماهنامه حقوق نوشته شده است!

امروز سخنگوی محترم قوه قضائیه تأکید کردند که با توجّه به دست داشتن دولتهای خارجی در حادثه تروریستی شیراز، دادستان کل کشور مأمور شده است تا بر اساس دو «کنوانسیون بین المللی مقابله با بمب گذاری تروریستی(سال 1997) و تأمین مالی تروریستی(سال 1999) که مورد پذیرش همه کشورهاست» از دولتهای مزبور نزد مراجع بین المللی (احتمالاً حقوقی) شکایت کنند. ایراد اوّل این که طرح دعوی در مراجع بین المللی باید از طریق وزارت امور خارجه باشد و عرف سیاسی اقتضا می کند هرگونه تماس رسمی با دولتهای خارجی یا سازمانهای و مراجع بین المللی از طریق این وزارتخانه انجام شود. البته پشتیبانی حقوقی توسط دادستانی کلّ کشور و هر نهاد دیگری ممکن است.

ایراد دوّم این که من تا حدودی کنوانسیونهای ضدتروریسمی که ایران عضو آنها شده را برای پایان نامه آماده کرده ام (!) و با شنیدن و خواندن این اظهارات دچار این تردید شدم که مگر ما عضو این کنوانسیونها هستیم؟! کمی در اینترنت جستجو کردیم و به متن دو کنوانسیون و فهرست دولتهای عضو و امضا کننده رسیدیم. خودتان لینکها را ببینید! چه حاجت به بیان است! ایران مثل اکثر کنوانسیونهای ضدتروریستی دیگر به خاطر برداشتهای متفاوتی که از مسأله تروریسم و تعریف آن دارد، عضو این دو سند مهم بین المللی که به قول جناب سخنگو «مورد پذیرش همه کشورهاست» نمی باشد! البته جناب سخنگو دقّت نکرده اند که «مورد قبول همه کشورها» در حقوق بین الملل یک بار حقوقی دارد و تا جایی که می دانم صرف مقبولیت عمومی یک کنوانسیون، به آن قابلیت استناد نمی دهد؛ مگر آن که بتوان اثبات کرد قواعد مندرج در آن جزء قواعد آمره است، یا در وضعیت دیگری تعهّد در برابر جامعه بین المللی است و از این قواعد باصطلاح برتر در حقوق بین الملل، البته اگر سلسله مراتبی وجود داشته باشد. آنچه مسلّم است این است که ایران نمی تواند به این دو کنوانسیون، به صرف این که کنوانسیون هستند و مورد قبول «همه» کشورها استناد کند. البته این «همه» یقیناً بدون ایران است! چون اگر ایران هم جزو «همه» بود، عضو این دو سند شده بود! البته آمریکا و بریتانیا عضو هر دو کنوانسیون هستند. قاعدۀ آمره، جدای از کنوانسیون باید اثبات شود و کنوانسیون شاید بتواند نشانه ای بر وجود یک قاعدۀ آمره باشد. بار اثباتش بر عهدۀ آقای دکتر جمشیدی است! ضمن این که من چنین برداشتی ندارم که معاهدات امنیتی و ضدّتروریسم، بتوانند ذاتاً «ارگا امنسی» باشند. البیّنة علی المدّعی ایضاً!

در مورد آمریکا همان معاهده «مودّت» هم به مسائلی مثل عدم مداخله و... نپرداخته ولی احتمالاً با توجّه به ماده یک بیانیه الجزایر و ماده 17 آن می توان در دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا طرح دعوی کرد. با وجود اینها، نوع و نحوۀ استناد سخنگوی قوۀ قضاییه غیرقابل قبول است؛ مگر آن که سخنان وی در رسانه ها به طور ناقص منعکس شده باشد.  

مسأله دیگری که به ذهنم می رسد و باید تکرار کنم این است که این کنوانسیونهای استکبار جهانی، گاهی وقتها می تواند برای کشور مفید باشد؛ فرض کنید اساسنامه دیوان کیفری بین المللی... این بحث تلخ است!

لینکها:

وضعیت کنوانسیون مبارزه با حمایت مالی تروریسم

http://untreaty.un.org/ENGLISH/bible/englishinternetbible/partI/chapterXVIII/treaty12.asp

وضعیت کنوانسیون مبارزه با بمبگذاری تروریستی

http://untreaty.un.org/english/bible/englishinternetbible/parti/chapterxviii/treaty10.asp

نشست خبری سخنگو به روایت واحد مرکزی خبر

http://www.iribnews.ir/Default.aspx?Page=MainContent&news_num=152543

برای دیدن دو لینک اول نیاز به وارد کردن نام کاربری و واژه رمز دارید که به این ترتیب است:

User Name: treaties

Pass Word: 12345

پ ن: به هرحال برای ما که بد نیست، به قول بچّه مدرسه ای ها: «آخ جون! دعوا!» البته ایضاً به قول یکی از اساتید آیین دادرسی مدنی، این «دعوا» با کت و شلوار اتوکشیده و بدون نیاز به زور بازو است!

شماره 9 ماهنامه بین المللی حقوق که اولین شماره با حضور بنده و دوستان است در تهران منتشر شد. به زودی انتشار آن در اصفهان هم آغاز می شود. برای شماره بعدی تا 8 خرداد فرصت دارید که مقالات و یادداشتهای خود را ارسال کنید. لطفاً سریع تر! از این به بعد اخبار این مجله را اینجا پیگیری کنید:

http://ijl.blogfa.com

مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری، همایشی برای «تبیین و ارزیابی سیاست خارجی دولت نهم» برگزار خواهد نمود. از آنجا که انتقادات بسیاری در عرصه سیاست خارجی به این دولت وارد شده است – همانگونه که گاه نقطه مقابل این انتقادات به دولت پیشین وارد می شد! – باید دید آیا این همایش صرفاً به «تبیین» سیاست خارجی دولت نهم و در نتیجه «تمجید» آن خواهد پرداخت یا این اجازه به منتقدان داده خواهد شد تا در «ارزیابی» خود از عملکرد سیاست خارجی این دولت به «نقد» ان نیز بپردازند و نقاط ضعف آن را نیز گوشزد کنند؟ زیرا یقیناً نهاد برگزار کننده به اندازه کافی فرصت برای تبیین و دفاع از عملکرد دولت نهم داشته و در این همایش نیز دارد و خواهد داشت. اما باید دید اوّلاً منتقدان – چه از منظر سیاسی و چه از منظر حقوقی – چه واکنشی نسبت به این همایش نشان می دهند و آیا برای حضور در آن اقدامی خواهند کرد یا خیر؟ ثانیاً واکنش برگزارکنندگان به مقالات انتقادی چه خواهد بود؟!

به نظر من، این همایش می تواند «فرصتی» برای دولت نهم باشد تا نقاط ضعف و قوت سیاست خارجی خود را بازیافته و در جهت تصحیح اشتباهات و تقویت نقاط قوت گام بردارد. دنیای واقعی، دنیای دیجیتال «صفر و یک» یا «سیاه و سفید» نیست. می شود با دولت نهم هم «خاکستری» برخورد کرد، اما آیا دولت نهم هم با منتقدانش «خاکستری» برخورد می کند؟ برای دریافت پاسخ، باید حدود یک ماه دیگر صبر کنیم!

 فراخوان همایش را در اینجا ببینید:

http://www.css.ir/archives/136

عادت کرده ایم غرب را به سبب بی اخلاقی مذمّت کنیم، اما هر روز که میگذرد حدّاقل در سیاست، ما بی اخلاق تر می شویم. به نظر می رسد در ایران 1387 اخلاق، کوچکتر از دین شده است و سخن امام حسین را باید وارونه کرد و تحویل داد که: اخلاق پیش کش! حدّاقل دین داشته باشید! اگر هنوز می گویید «دیانت ما، عین سیاست ماست.»…

خشکسالی یعنی من و تو

دیگر

با رود زنده ی شهر،

هم قدم، هم دل، هم راه

نیستیم...

تصویر زیر بخشی از ستون «با مردم» صفحه 24 روزنامه همشهری امروز (15 اردیبهشت 87) را نشان می دهد:

* شرط عجیب

سال گذشته با دفاع از پایان نامه و تسلیم مدارک مورد نیاز بای در رشته (؟!) کارشماسی ارشد از دانشگاه پیام نور فارغ التحصیل می شدم. حالا با گذشت یک سال دست اندرکاران این دانشگاه می گویند تا همه نمره قبولی دانشجویان همتراز من در لیست واحد ثبت نشود، امکان صدور گواهی فارغ التحصیلی به صورت انفرادی وجود ندارد. آیا با این دلایل می توان دانشجویی را تا زمان نامحدود از داشتن گواهی پایان تحصیلات محروم ساخت؟

دانش آموخته پیام نور – تهران

با مردم: نام پیام دهنده در همشهری موجود است.

نتایج اخلاقی:

1 – مدیریت استراتژیک بکنید. کاری به این جزئیات نداشته باشید.

2 – برای وزیر شدن، داشتن چند تا شاهکار مثل این لازم است.

3 – خداوند عاقبت من و همکلاسی هایم را به خیر بگرداند. آمین!

4 – تیتر اصلی این صفحه این بود: «زنان و کودکان، قربانیان اصلی افزایش بهای خواربار در جهان» انگار بقیه آدمها (یعنی مردان از رده سنی نوجوانان به بالاتر) یواشکی غذا می خورند! واقعاً فکری به حال مدیریت جهانی کرد تا مثل... بشود.

http://fardanews.com/fa/pages/?cid=51041

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم

نقشی به یاد خط تو بر آب می زدم

ابروی یار در نظر و خرقه سوخته

جامی به یاد گوشة محراب می زدم

هر مرغ فکر کز سر شاخ سخن بجست

بازش ز طرّة تو به مضراب می زدم

روی نگار در نظرم جلوه می نمود

وز دور بوسه بر رخ مهتاب می زدم

چشمم به روی ساقی و گوشم به قول چنگ

فالی به چشم و گوش در این باب می زدم

نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم

بر کارگاه دیدة بی خواب می زدم

ساقی به صوت این غزلم باده می گرفت

میگفتم این سرود و می ناب می زدم

خوش بود وقت حافظ و فال مراد و کام

بر نام عمر و دولت احباب می زدم

پ ن: چند سال پیش روایت موسیقایی بنان را از این غزل به نام «می ناب» می شنیدم، اما امشب روایت موسیقایی مجید اخشابی را می شنوم با نام «سیل اشک». لحن روایت (ملودی) با نام آنها متناسب است.

هفته نامه تندر - ۱۱ آذر ۱۳۸۳ 

» حاشیه

تصاویری از گردهمایی مردم در برابر سفارت امارات را ببینید! همه اقشار آمده اند، با هر تیپی. این است که می گویم این روز، نشان وحدت ملّی است و از برخی سخنان در این روز بهت زده می شوم!

من نمی گویم «خلیج فارس مال ماست»! بحث مالکیت و حاکمیت که از نظر حقوقی مشخّص است. بخشهایی از خلیج فارس در حاکمیت ایران، بخشهایی در حاکمیت سایر کشورها و بخشهایی هم آبهای آزاد است. بحث چیز دیگری است. بحث تفرقه و برهم زدن صلح در منطقه و سوءاستفاده از احساسات قومی است.

...پیش از سخنرانی من دقایقی مباحث خود را درباره اقدامات آمریکا برای اختلاف افکنی در میان مسلمانان آغاز کرد و سپس به تلاشهای آمریکا برای «انقلاب مخملی» در ایران سخن گفت. از قضا ایشان روزی در دانشگاه اصفهان نیز استاد بنده و برخی دوستان حاضر در جلسه بودند. و به یاد می آورم روزی را که از پسرهای کلاس خواستند در انتهای درس کلاس را ترک کنند و از دخترها خواستند که دقایقی باقی بمانند...

آخرین گفتگوی وزیر اقتصاد با مجله شهروند نکات جالبی داشت؛ اما بیش از هر چیز این پرسش را برایم ایجاد کرد که چرا ایشان اینقدر در دولت باقی ماند و با وجود اختلاف نظرهای آشکار پیش از این استعفا نداده بود؟

از همان نگاه اوّل فهمیدم که از موافقان اتانازی است، به عنوان یک پزشک! پیرمردی بود که ایمیل هم نداشت که مقاله را برایش بفرستم و...