آسمان اصفهان، روشن آبی صاف

عطر گلخند تو در کوچه و بازار

آن تپیدن های دل، آخرین دیدار

دوشنبه شب خبر روان شدن دوباره زنده رود، شوق و شعفی در اصفهانی ها پدید آورد؛ و تصاویر خبری نشان می داد که مردم وارد بستر رودخانه شده و چند قدمی همراه آب روان شده اند. دیشب فرصتی بود برای تازه کردن دیدار با رود زنده و قدیمی شهر که چندی ناپدید شده بود. آخرین دیدار زنده رود را دیگر فراموش کرده بودیم؛ حالا تازه شدیم و خاطره ای نو ساختیم.

تصاویر بیشتر و عکسهای قدیمی ترم در وبلاگ را در ادامه مطلب ببینید...

مقاله «اجرای کنوانسیون مبارزه با فساد در جریان خصوصی سازی» که پیش از این در همایش نظارت بر اجرای اصل 44 ارائه نمودم، در نشریه خبرنامه کانون وکلای اصفهان منتشر شده است.

امتحان میان ترم همه درسهایی که در دانشگاه پیام نور برعهده دارم، پس از هماهنگی با دانشجویان و تعیین بخشهای امتحانی، در آخرین جلسه برگزار خواهد شد.

http://maghami.blogfa.com/page/class.aspx

امروز بعضی را می دیدم که از وعده دیداری سخن میگفتند که چند یا چندین سال پیش با دوستان و همکلاسی هایش گذاشته بودند: هشت صبح هشت هشت هشتاد و هشت! فردا خیلی نقاط کشور شاید چنین وعده هایی برقرار باشد؛ وعده هایی که ایده بسیاری از آنها از فیلم «ضیافت» (کیمیایی، 1375) گرفته شده است. من هم فردا... اوایل سال 85 (یاشاید هم اواخر 84) دانشجویان حقوق ورودی 81 دانشگاه اصفهان، جشن فارغ التحصیلی گرفته بودند. من در آن جشن شرکت نکردم اما بعداً خبرش رسید که همکلاسی ها برای ساعت 8 صبح روز هشتم ماه هشتم سال هشتاد و هشت جلوی دانشکده اقتصاد وعده کرده اند. دوست داشتم به جای آن جشن، در چنین ملاقاتی حاضر و از حال و روز دوستان باخبر شوم. از قضا چندماه پیش به فکر هم افتاده بودم که در تدارک برنامه مشارکت کنم؛ مخصوصاً از این نظر که چنین روزی تعطیل است و مزیتش راحت تر جمع کردن دوستان و عیبش هماهنگی با دانشکده برای دراختیار گرفتن سالن. اما وقتی دیدم دیگران هم به فکر نیستند و هیچ تکاپویی وجود ندارد؛ و از طرفی خودم هم باید ساعت 8 صبح در کلاس درس حاضر شوم، کاری نکردم. اما به دوستانی که شاید فردا ساعت 8 جلوی دانشکده اقتصاد حاضر خواهند شد، از همین جا سلام می گویم و برای همه آرزوی روزهایی شاد و روزگاری شیرین دارم. اگر از روزگار من جویا باشید، این روزها در میان همه سختی ها، خوش تر از همیشه ام و امیدوار.

در حین نگارش پایان نامه ام، مقاله ای با عنوان «بین المللی شدن حقوق کیفری علیه فساد» برای نشریه اطلاعات سیاسی – اقتصادی ارسال کردم که در تاریخ 13/11/1386 رسماً اعلام وصول شد. از چاپ مقاله ناامید شده بودم که امروز بطور اتفاقی متوجه چاپ آن در شماره جدید این نشریه قدیمی شدم. احتمالاً به زودی متن مقاله روی سایت مؤسسه اطلاعات هم قرار خواهد گرفت. در غیراینصورت همینجا آن را مجددا منتشر خواهم کرد هرچند شاید پیش از این (با توجه به همان ناامیدی و عدم پاسخگویی مجله نسبت به وضعیت داوری آن!) مقاله را در شماره 10 ماهنامه حقوق (مرداد 87) خوانده باشید! مقاله دیگری درباره تسری نظام کنوانسیون ۱۹۸۲ به دریای خزر برای اطلاعات فرستاده ام که احتمالا باید «تا اطلاع ثانوی (نامحدود)» منتظر انتشار آن باشم.

+ دریافت مقاله بین المللی شدن حقوق کیفری در زمینه فساد

چندی پیش با پیرمردی افغانی صحبت می کردم. میگفت پس از روی کار آمدن طالبان از خانه آواره شده است و هنوز عشق سرزمین مادری در کلامش موج می زد. از او درباره انتخابات افغانستان پرسیدم. آن روزها هنوز حتی نتایج اولیه شمارش آرا هم اعلام نشده بود. گفت که در انتخابات شرکت نکرده است، اما چهارسال پیش در یکی از کنسولگری ها رأی داده است. رأیش دوره قبل به دکتر یونس قانونی بود و حالا مثل چهار پنج سال پیش هنوز به کرزی اعتقادی نداشت. او را «تروریست» خطاب می کرد و میگفت ناتوانی پیری باعث شده این بار نتواند رأی بدهد اما اگر می توانست رأی بدهد حتماً به دکتر عبدالله رأی می داد. من هم که شنیده بودم عبدالله با موج آبی فیروزه ای، از جوانان نوگرای افغانی دل برده است؛ تعجب کردم. چندان در رأی ندادنش به کرزی کاوش نکردم. حالا انتخابات به دور دوم کشیده است و شاید او هم بخواهد پای صندوق رأی برود؛ مخصوصاً که این بار برای رأی ندادن به کرزی، تقلب در انتخابات دور اول را هم دلیل خود خواهد دانست. همه اینها بهانه ای بود برای به رخ کشیدن آنچه در همسایه شرقی و همواره تحقیرشده ما گذشت. حالا ماییم که باید به قیاس خود با افغانستان بپردازیم. در همسایه شرقی هیچکس برانداز نامیده نشد، کمیسیون برگزاری انتخابات – که گویا برگزیده دولت است – همان مرجع بررسی شکایات نبود و اعضای کمیسیون شکایات هم نفیا یا اثباتا در مورد نامزدها موضع گیری نداشتند و چنانکه از اخبار و گزارشهای کابل بر می آید، بیش از آن که از نامزدهای معترض، «دلیل» طلب کنند؛ به کاوش و بررسی در انتخابات برگزارشده همت کردند به روشی تفتیشی و نه اتهامی و این روش برعکس حقوق کیفری، در حوزه حقوق عمومی برای پاسداری از حق تعیین سرنوشت رأی دهندگان، زیبنده تر است. انتخابات افغانستان هم می تواند برای قانونگذاران و مجریان و ناظران انتخاباتی ما آموزنده باشد.

حالا اگر وقتی در موضوع نهاد ملّی حقوق بشر، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را مثال بزنم، کسی نگاه تعجب آلود نخواهد داشت! فقط می ماند تعیین تکلیف تبریک زودهنگام دولت ایران به منتخب انتخابات مخدوش دور اول...

این روزها شلوغی برنامه کلاسها – که حداقل با مسافرتهای 4 ساعته رفت و آمد همراه است! – و مشکلات کامپیوتر کمتر مجال نوشتن می دهد؛ اما حداقل سه موضوع مهم در عرصه حقوقی و بین المللی ذهنم را معطوف خود ساخته اند: مالدیو، ایران و غزه!...  

http://maghami.blogfa.com/page/class.aspx